Rzecz będzie o kulturze bądź o (nie)kulturze!
Skala porównawcza. Otóż jak wam wiadomo, miałam kilka spotkań z dziećmi ze szkół podstawowych i wiecie co?
Okazuje się, że te dzieci zakasowały nas dorosłych.
Wykazały się wysoką kulturą osobistą, zachowywały się grzecznie, nie przerywały jedno drugiemu, zadawały mądre pytania i cierpliwie czekały na odpowiedź.
To jest prawidłowe!
Dla porównania, gdy oglądałam relację z sesji rady miejskiej w Bielsku, to tu... No właśnie...
CZYTAJ WIĘCEJ:
Byłam zażenowana, bo sposób bycia jakby nie było reprezentantów społeczeństwa pozostawia wiele do życzenia.
Okazywanie jawnej pogardy, tylko dlatego, że ktoś kogoś nie lubi, lub ma do kogoś zastrzeżenia, to już jest w złym guście. Wierzcie mi, sama się zawstydziłam, a przecież nie należę do osób, które szybko się peszą.
Moi mili, zwróćcie uwagę, że to jest na wizji, my was oglądamy, słuchamy i pamiętajcie, ludzie komentują, mają swoje zdanie.
Przykre, ale nie wytrzymałam, być może się narażę, no trudno.
Wierzcie mi, bywam poza granicami Polski, stykam się z różnymi ludźmi, promuję nasze miasto, bo ono na to zasługuje, ale czy jest się czym chwalić?
Patrząc na sesję - no nie wiem.
Zawsze mnie uczono, że najważniejszy jest szacunek człowieka do człowieka.
Nie musimy się kochać, ale szanować musimy się obowiązkowo, bo kto jak nie my?
Społeczeństwo!
(Orynka)