Większość osób, mając 60 lat, ma już dość pracy i myśli już o rychłym, zasłużonym odpoczynku na emeryturze. Co najwyżej liczą staż pracy, by świadczenie było odpowiednio wysokie. Doktor Mikołaj Popławski z Chraboł do takich osób nie należy. Ma już ponad 60 lat, ale stażu pracy. Od czasu gdy uzyskał uprawnienia emerytalne przepracował już 25 lat, czyli kolejny emerytalny staż. A przeżył już 87 lat.
Jest prawdopodobnie najstarszym czynnym zawodowo lekarzem w regionie, a może i kraju. I ciągle jeszcze nie ma zamiaru z pracy rezygnować. Skutecznie leczy mieszkańców Chraboł i okolicznych miejscowości.
REKLAMA
Felczer Tarczyński, o którym pisaliśmy jakiś czas temu, jest od niego młodszy.
CZYTAJ WIĘCEJ:
Felczer Stefan Torczyński od 61 lat służy mieszkańcom Brańska i okolic
Doktor Popławski jest lekarzem rodzinnym i internistą.
Pracował w bielskim szpitalu i w pogotowiu, ale znaczną większość swojej lekarskiej kariery - a właściwie niemal całą - spędził właśnie w Chrabołach.
Wprowadził się tu jako młody lekarz. Z początków swojej pracy pamięta sceny jak ze "Znachora", kiedy przed przychodnią ustawiały się furmanki z chorymi. Leczy całe pokolenia okolicznych mieszkańców.
Jak sam żartuje, gdy przychodzi do niego pacjent lub pacjentka, to bez zaglądania w kartę wie, co mu/jej dolega. Zna choroby danej osoby, choroby, którymi może być obciążona genetycznie, bo wie, na co chorowali jej rodzice, jakie dolegliwości przeszła będąc dzieckiem, a i niewykluczone, że był pierwszym, który widział ją na świecie, bo przyjmował poród.
Zaznacza jednak, że do każdego pacjenta podchodzi sumienie i za każdym razem dokładnie go bada, bo kto wie, czy nie pojawi się coś nowego.
Doktor Popławski przyjmuje w przychodni, która znajduje się niedaleko krajowej 19. W tym samym budynku mieszka i pracuje. Jak opowiada, swego czasu wiązało się to z dużym obciążeniem. Bo na drodze od zawsze dochodziło do tragicznych wypadków, a on jako lekarz pogotowia, ale czasem po prostu najbliższy lekarz, często do tych wypadków był wzywany.
- Widziałem mnóstwo krwawych i tragicznych zdarzeń na tej drodze - opowiada.
REKLAMA
87- lat po nim nie widać
Gdy zobaczyłem po raz pierwszy doktora Popławskiego przez chwilę wydało mi się, że to jeden z pacjentów. Na około dałbym mu 60 lat, ale nie stażu pracy, a życia.
Postawny mężczyzna, nieco przy kości, o przyjaznym uśmiechu i bystrym spojrzeniu. Człowiek, który swoim wyglądem wzbudza zaufanie i sympatię.
Zanim jeszcze usiadłem, nie mogłem się powstrzymać przed zadaniem pytania: Ile ma Pan lat? Chociaż przecież już to wiedziałem.
- Mam 87 lat. Jestem 1937 rocznik, jeszcze przedwojenny - odpowiada z ciepłym uśmiechem doktor Popławski. - Z dzieciństwa pamiętam jeszcze Niemców i sowietów.
Mimo wieku, doktor Popławski nadąża za medycznymi nowinkami.
Gdy jechałem na spotkanie z Panem Doktorem, wyobrażałem sobie, że spotkam staruszka, który owszem pracuje, ale - co naturalne - już niekoniecznie nadąża za współczesnością. Takiego, który zza biurka starym piórem odręcznie wypisuje recepty i zakłada grube okulary, by zobaczyć pacjenta i raczej nie podejmuje się jego badania, a po prostu powtarza od lat oklepane diagnozy.
Zupełnie nie tak to wygląda...
Przychodnia w Chrabołach znajduje się tuż obok krajowej 19. To stary budynek, murowany. Z wyglądu jest większą wiejską chatą, jakich na Podlasiu mnóstwo. W szczycie dachu widać na biało pomalowane stare drewniane drzwi, do których wchodziło się kiedyś po drabinie. Wejście do przychodni jest już współczesne, plastikowe szczelne drzwi, mały przeszklony wiatrołap.
Gabinet lekarski jest, co prawda umeblowany "po staremu", ale z elementami nowoczesności. Stare meble, w rogu zegar w stylu retro - taki. który wybija każdą godzinę, tradycyjny, stary ciśnieniomierz (nie elektroniczny). Na biurku doktora leżą kolorowe podkładki z firm farmaceutycznych i włączony laptop.
87-letni doktor przyznaje, że komputer jest dużym ułatwieniem w pracy. Sprawnie z niego korzysta.
- Kiedyś, gdy wypisywało się recepty ręcznie, często pracownicy aptek musieli dzwonić i dopytywać co jest na recepcie napisane. Teraz wszystko idzie przez komputer , jest czytelne i sprawne. Recepty, zwolnienia lekarskie, czy skierowania do sanatorium wystawiam elektronicznie. Internet to też skarbnica wiedzy także medycznej - mówi.
Internet jest też ogromnym źródłem wiedzy, także medycznej. Lekarz znajdue w nim informacje o pojawianiu się nowych chorób, leków etc.
Niezależnie od rozwoju techniki i upływu czasu, u doktora Popławskiego jedno jest niezmienne. Każdego pacjenta trzeba wysłuchać i dokładnie zbadać.
Zdecydowanie nie jest lekarzem, który przez całą wizytę nie spojrzy na pacjenta, tylko powtarza wuczone na pamięć diagnozy i wypisuje całą listę leków, a cała wizyta trwa parę minut. Lekarz z Chraboł bez zbadania pacjenta nie wypuści.
Leczy ciało, a czasem i duszę
Doktor Popławski nie jest rodowitym mieszkańcem Chraboł.
REKLAMA
Wychował się w rolniczej rodzinie na kolonii niedaleko miejscowości Topolany, koło Michałowa. Jak wspomina, w pobliżu wybija źródło rzeki Supraśl.
Jednak na tyle wtopił się w tę miejscowość, że jest traktowany nie tylko jak lekarz, ale i sąsiad. Od lat zapraszany jest na wesela, pogrzeby, chrzciny i inne ważne wydarzenia w życiu rodzinny mieszkańców.
Zresztą, jak opowiadali nam mieszkańcy Chraboł, Doktor Popławski wielokrotnie leczy nie tylko ciało, ale i duszę.
Sam też przyznaje, że pacjenci rozmawiają z nim nie tylko o chorobach czy dolegliwościach, ale także o życiowy problemach. Mówią mu o radościach smutkach, czasem proszą o radę nie tylko w sprawach zdrowotnych, ale i innych problemach, które się pojawiają. Pytają co zrobić z mężem, który za dużo pije, gdzie dziecko posłać do szkoły lub jak je skłonić, by więcej uwagi poświęcało nauce. A często po prostu chcą porozmawiać.
REKLAMA
Jak to się stało, że w trudnych powojennych czasach syn rolnika został lekarzem?
- Mój dziadek był weterynarzem. To trochę pokrewny zawód - mówi z uśmiechem doktor. - Ja zawsze lubiłem pomagać ludziom. wybrałem więc medycynę. Najpierw skończyłem liceum w Michałowie, później poszedłem na medycynę do Białegostoku. Egzamin na internistę zdawałem w Warszawie. Jeszcze przed dyplomem trafiłem na staż do bielskiego szpitala.
Dlaczego akurat do Bielska?
- Moja młodsza siostra była tu położną - wspomina. - W Bielsku akurat zbudowali szpital i potrzebowali położnych, więc się zgłosiła. Pojechałem razem z nią, bo lekarzy w Bielsku też brakowało. To był rok 1963. I tak wsiąkłem. Po uzyskaniu dyplomu lekarza internisty zostałem na staż podyplomowy. Najpierw dojeżdżałem, później wynajmowałem mieszkania. A w 1964 trafiłem do tej przychodni w Chrabołach i tak jestem w niej do dziś. Nie wiem, jak zeszło te 60 lat.
Tu też poznał swoją żonę. Ona tak samo jak jego siostra była położną. Zapoznali się na zabawie sylwestrowej. Okazał się to związek na całe życie. A Chraboły stały się ich domem na to całe życie.
Do dziś zajmują mieszkanie wydzielone z budynku przychodni.
- Kiedyś była tu sala położnicza, gdy ją zamknięto, wynajęliśmy to pomieszczenie. To wygodne, bo nie muszę dojeżdżać, do pracy mogę przejść w kapciach. A i pacjenci mają mnie pod ręką o każdej porze dnia i nocy - opowiada.
Przyznaje, że gdyby nie to że pracę ma po drugiej stronie korytarza, to by sie zastanowił, czy codziennie do niej dojeżdżać.
Jak mówi, kiedyś praca była cięższa. Dziś ma 600 pacjentów, kiedyś miał ich 3 tysiące. Teraz praktycznie w każdej rodzinie jest samochód lub nawet kilka i nie ma problemu, by pacjent dojechał na wizytę. Kiedyś doktor musiał sam dojeżdżać do pacjentów.
REKLAMA
Mieszkańców Chraboł leczy od pokoleń, zna ich wszystkie choroby
Dziś już się to raczej nie zdarza, ale przed laty wielokrotnie przychodzono do niego z prośbą o lekarską pomoc czy to w przypadku nagłego ataku jakiejś dolegliwości, czy wypadku.
- ...lub porodu - wspomina doktor. - Pamiętam, jak kiedyś sąsiadka tu na kozetce rodziła. Dostała skurczów, wody jej odeszły. Za późno było, ją wieźć do Bielska. Wtedy nie każdy miał samochód. Urodziła więc tutaj.
Poród się udał, ówczesne dziecko, to dziś dorosły pacjent. Podobnych pacjentów i pacjentek, których narodziny przyjmował doktor Popławski jest o wiele więcej.
- Wielokrotnie byłem też wzywany do wypadków na drodze krajowej. Zresztą przez 35 lat pracowałem też jako lekarz pogotowia. Później zrezygnowałem, bo to jednak męczące, a wiek robi swoje - opowiada.
REKLAMA
Jaki jest sekret długowieczności?
Zarówno siostra, jak i żona doktora Popławskiego są już od dawna na emeryturze.
- A ja póki jeszcze zdrowie pozwala i mam siły ciągle pracuję - mówi.
A zdrowie, jak na 87-latka mu dopisuje. Czasem coś zakłuje, czy zastrzyka w krzyżu, ale jest całkeim sprawny. Nie ma poważniejszych dolegliwościu i co się nawet młodszym rzadko zdarza, ma dobry wzrok.
- Gdy ostatnio byłem okulisty, to aż nie mogła uwierzyć, że mam tyle lat - mówi z uśmiechem. - Bez problemu jeżdżę samochodem, nie ma problemy z widzeniem na drodze i reagowaniem na to, co sie dzieje. Ze sprawnoscią fizyczną jest nieco gorzej. Już czasem kuleję, mam nawet laskę do podpierania, choć tylko czasem po nią sięgam.
Gdyby zrezygnował z pracy przeprowadziłby się do mieszkania w Białymstoku, ale jakoś nie bardzo pociąga go siedzenie przed telewizorem.
Dobrze z takim lekarzem jest też mieszkańcom Chraboł i okolic.
To już jedna z nielicznych wiejskich przychodni, w którym lekarz jest dosłownie tuż za płotem, nie ma do niego kolejek. W dodatku kartę każdego pacjenta ma w głowie.
- Drugiego takiego z pewnością nie znajdziemy - mówi Jerzy Chilkiewicz. - Doktor Popławski to takie nasze sołeckie dobro, które bardzo cenimy.
Doktor Popławki co prawda wychował kolejne pokolenie medyków. Jego syn też jest lekarzem, ale od 20 lat pracuje w USA.
Ciągle więc jest niezastąpiony.
Gdy pytamy, czy myśli o takim prawdziwym przejściu na emeryturę, przyznaje, że tak.
- Czas kiedy to nastąpi, ciągle jest nieustalony - dodaje. - Na razie mi jest dobrze jak jest. Jestem szczęśliwym człowiekiem.
Spytaliśmy go, jaka jest jego recepta na tak dobrą kondycję w tym wieku. Takie pytanie zadają mu też często pacjenci, bo niewielu jest od niego starszych.
- Paru jeszcze jest. Niedawno do mojej przychodni należała 101 latka, ale już niestety zmarła. Obecnie najstarszy pacjent to rocznik 1925, czyli 99 latek - wymienia. - A odnośnie kondycji. Lubię szarady. Od zawsze prenumeruję i wypełniam krzyżówki. Nie palę, nie naduzywam alkoholu, diety specjalnej nie przestrzegam. W młodości próbowałem sił w sporcie, ale później już jakoś bez większego zaangażowania. Poza tym żyję jak każdy inny. Staram się nie wdawać w konflikty i być dobrym dla innych. Unikam złych emocji.
(azda)