W tym roku trudno narzekać, że Święto Niepodległości nie miało odpowiedniej oprawy. Miało i to jaką...
REKLAMA
Uroczystości zaczęły się z samego rano. O godz. 8 nabożeństwo w cerkwi. Jeszcze przed godz. 9 nastąpiło złożenie kwiatów na kwaterach policjantów na cmentarzu w Bielsku Podlaskim. Później odsłonięto tablicę upamiętniającą funkcjonariuszy Policji Państwowej poległych w okresie międzywojennym oraz w wyniku represji hitlerowskich i sowieckich.
Zaraz po odsłonięciu odbyła się msza święta za ojczyznę w kościele pw. Matko Bożej z Góry Karmel, a po niej pochód ze sztandarami przeszedł na skwer z Pomnikiem Niepodległości. Tam nastąpiły okolicznościowe przemówienia, oprawę artystyczną zapewnili uczniowie II LO, czyli Białorusów. Na koniec tej części delegacje różnych instytucji złożyli wieńce.
O tych uroczystościach pisaliśmy już we wcześniejszych relacjach.
CZYTAJ WIĘCEJ:
Święto Niepodległości w Bielsku Podlaskim. 11 listopada 2023 [FOTO, WIDEO]
O godz. 15 rozpoczęła się dalsza część obchodów Narodowego Święta Niepodległości.
Rozpoczęła się ona prelekcją i pokazem filmu ukazującego historię śmierci przedwojennych policjantów, którzy służyli i zginęli na służbie w Bielsku i okolicy.
Wśród upamiętnionych policjantów był Stanisław Karbowski, dziadek obecnej na sali siostry Krystyny Karbowskiej, która od lat dba o pamięć o poległych policjantach oraz ich godne upamiętnienie, a także o zachowanie ich grobów.
Przed wejściem do BDK oraz w jego holu pokazana była wystawa poświęcona poległym policjantom.
Sala już od początku wypełniona była publicznością, zasiedli w niej także współcześni policjanci.
Po części historycznej nadszedł czas na występy artystyczne.
Zaczęły dzieci będące laureatami konkursu piosenki patriotycznej zorganizowanego przez BDK.
Następnie "Ramię w ramię na 11 listopada" wystąpili Chór pieśni Narodowej oraz Podlaskie Kukułki. Połączenie chóralnego śpiewu i pokazu tańca, w dodatku w rytmach patriotycznych pieśni zrobiło ogromne wrażenie na publiczności. Dodatkową symboliką było to, że na scenie spotkały się różne pokolenia od seniorów, poprzez dorosłych po młodych utalentowanych tancerzy.
To było jednak preludium tego co miało nastąpić na zwieńczenie obchodów 11 listopada.
Po krótkiej przerwie technicznej na scenę wjechała sceneria: przejście graniczne i ognisko partyzantów. Wcześniej na ekranie wyświetlony został krótki filmik "Niezwyciężeni"w symboliczny sposób ukazujący tragiczną i burzliwą historię Polski.
Tą scenerią, archiwalnymi zdjęciami oraz poruszającymi do łez piosenkami Studio Piosenki Fart zabrało publiczność w muzyczną podróż po najtragiczniejszych wydarzeniach historii Polski z ostatnich stuleci. Podróż ta nie zakończyła się na odzyskaniu niepodległości, wręcz przeciwnie. Koniec I wojny światowej i wywalczenie wolnej Polski był jedynie początkiem. Dalej był czas międzywojnia, walka z bolszewikami, hitlerowska i sowiecka agresja, obozy, wywózki na Sybir, oddanie Polski w ręce ZSRR. Później czasy przemian i obalenie komunizmu w Polsce.
Można się zastanawiać czy tragedię wojny można ukazać w piękny sposób, bo te określenia wydają się wykluczać, ale tym koncertem udało się to zrobić. I to bez nadmiernej cukierkowatości czy idealizowania.
Scenerią, grą aktorską i piosenkami artystki Fartu pokazały nie tylko bohaterską walkę o niepodległość, ale też tragizm wojny: śmierć, cierpienia dzieci, które w wojennej pożodze traciły rodziców, dzieciństwo, a i niejednokrotnie życie. Pokazały też jak wojna stawia przeciw sobie sąsiadów, braci, kochanków i skłania ich do najbardziej makabrycznych zachowań. Tu było nawiązanie do Wołynia. A i we współczesnej historii nie brakowało trudnych momentów, czasy socjalizmu, protesty, Solidarność, przemiany ustrojowe, katastrofa w Smoleńsku...
Wszystkie te obrazy uzupełniały się z pieśniami, artystek, które wcieliły się w role postaci z epoki.
Jak na koniec przyznała Justyna Porzezińska, inicjatorka koncertu, niektóre sceny były tak wzruszające, że występujący sami płakali podczas prób. I trudno się dziwić. Chyba nikt bardziej wzruszająco nie zaśpiewa o cierpieniu dziecka, niż właśnie dziecko. Rówieśniczka, małej wojennej bohaterki.
Wśród publiczności też nie brakowało łez.
Z drugiej strony koncert ten miał też pozytywny przekaz. Uświadamiał jak wielkie szczęście mamy dziś, że nasze dzieci upamiętniają wojenne cierpienia dawnych pokoleń, ale same ich nie doświadczają. Z takim przesłaniem chyba większość obecnych na koncercie opuszczała mury BDK.
Cała relacja:
(azda)