Ulica Wyszyńskiego w Bielsku Podlaskim już gotowa. Właściwie prawie gotowa. Ale jeszcze zanim inwestycja została odebrana do użytku, zaczyna budzić pewne wątpliwości.
- Panie, o co chodzi z tym czerwonym na asfalcie, którędy tu człowiek ma przejść, a którędy jechać rowerem? - zagadnął mężczyzna, którego spotkaliśmy przy odnowionej ul. Wyszyńskiego.
Zanim wyjaśnimy o co chodzi, przypomnimy jak inwestycję opisano w przetargu:
Przedmiotem zamówienia publicznego jest rozbudowa drogi nr 107371 ul. Wyszyńskiego na odcinku od ul. 11 Listopada do ul. Wojska Polskiego w Bielsku Podlaskim. Zakres robót:
1) budowa nawierzchni jezdni szerokości 7 m z betonu asfaltowego – ok. 506 m
2) budowa ścieku przykrawężnikowego z prefabrykowanych elementów betonowych – ok. 312 m
3) budowa dwukierunkowej ścieżki rowerowej szerokości 2.2 m o nawierzchni z betonu asfaltowego, po stronie prawej projektowej - ok. 355 m
4) budowa jednokierunkowego pasa ruchu dla rowerów przy lewej krawędzi ul. Wyszyńskiego o szerokości od 1.5 do 2.5m, o nawierzchni z betonu asfaltowego - ok. 50 m
5) budowa chodnika odsuniętego od jezdni zlokalizowanego wzdłuż ścieżki rowerowej o szer. 1,5 m – ok. 355 m (po stronie prawej projektowej)
6) budowa chodnika przy jezdni po stronie prawej projektowej o szerokości zmiennej od 2,8 m do 3,7 m – ok. 135 m
7) budowa chodnika przy jezdni po stronie lewej projektowej o szerokości zmiennej od 1 m do 1,25 m – ok. 123 m.
I wyszło trochę jak w filmach Barei. Niby wszystko jest, ale nie do końca wszystko gra...
Wykonanie drogi nie budzi uwag. Nawierzchnia nowa równa, podobnie chodniki i ścieżki, są też lampy, które pewnie wkrótce zaświecą
Jest jednak „ale"...
Gdy przeszliśmy się wzdłuż nowej ul. Wyszyńskiego jeszcze przed namalowaniem pasów na jezdni, nie potrafiliśmy zgadnąć, co projektant miał na myśli. Chodniki kończą się w połowie drogi podobnie ścieżki rowerowe. I właściwie nie wiadomo gdzie piesi i rowerzyści mają dalej iść lub jechać.
Od strony torów chodnik jest tylko na odcinku od ul. Wojska Polskiego do końca mostu. Dalej jest kawałek i dziwne poszerzenie jezdni, a za nim wyłożony kocimi łbami zjazd w stronę rzeki - prawdopodobnie do studzienek kanalizacji deszczowej.
Swobodnie da się iść tylko chodnikiem od strony Siemiatycz.
Idąc od strony ul. Wojska Polskiego najpierw mamy zwykły szeroki chodnik. Za mostem szerokość chodnika dzieli się na asfaltową ścieżkę rowerową (od strony jezdni) i chodnik z kostki brukowej. Przez jakiś czas jest w porządku. Ale w pewnym momencie - gdzieś tak w połowie ul. Wyszyńskiego asfalt ścieżki rowerowej się poszerza, a polbruk chodnika zwęża. Chodnik tam ma około metr, ale ze względu na nawiane liście i murowany płot staje się na tyle wąski, że właściwie jedna tęższa osoba miałaby problem z przejściem. Za to na ścieżce robi się szeroko, ale tylko przez kilka metrów, bo później chodnik i ścieżka odzyskują poprzednie proporcje. I „normalnie" jest już do końca ulicy.
Niedawno namalowano pasy, czyli znaki poziome. Oddzieliły one pasy jezdni oraz ścieżki rowerowej. Kolorem czerwonym wymalowano także ścieżkę rowerową przecinająca ul. Wyszyńskiego, właśnie przy opisanym wcześniej poszerzeniu jezdni i ścieżki rowerowej. Kolor czerwony wyznacza też kawałek ścieżki rowerowej na skraju jezdni od strony torów. Ale tylko kawałek.
Ciągle nie mogliśmy zgadnąć, o co chodzi. Wyjaśnił nam to w końcu kierownik referatu inwestycji Urzędu Miejskiego Jerzy Bartoszuk.
Przyznał przy okazji, że sam musiał się z projektem dokładnie zapoznać, by nam odpowiedzieć. Przypomnijmy, że Jerzy Bartoszuk nie nadzorował tej inwestycji od początku, do referatu wrócił niedawno, by zastąpić Lucynę Kuczyńską, która poszła na dłuższe zwolnienie lekarskie. Wcześniej przez wiele lat do przejścia na emeryturę kierował tym referatem, więc nie jest osobą przypadkową.
- Dopóki nie ma jeszcze ustawionych znaków pionowych, wszystko może wydawać się dziwne - przyznał. - Projektant jednak wytyczył wszystko tak , by zadbać o bezpieczeństwo użytkowników drogi, chodników i ścieżki rowerowej.
Gdy rozmawialiśmy z kierownikiem, znaków pionowych jeszcze nie było, ale już się pojawiły.
Zacznijmy od chodnika od strony Siemiatycz. Idąc od strony ul. Wojska Polskiego jest on do wysokości mostu wyłożony na całej szerokości kostką brukową. Jak wyjaśnił nam Bartoszuk, jest tam za wąsko, by oddzielnie wyznaczyć ścieżkę rowerową i chodnik. Później jest nieco szerzej, więc są już rozdzielone. Odcinek wyłożony kostką miał być ciągiem pieszo-rowerowym, ale ustawione znaki pionowe i wymalowane na ścieżkach poziome o tym nie informują. Pasy na asfaltowej ścieżce rowerowej kierują rowerzystę na jezdnię.
Żeby zrozumieć o co chodzi z dziwnym poszerzeniem się ścieżki rowerowej i zwężeniem chodnika, trzeba przenieść się na drugą stronę ul. Wyszyńskiego. Tam znów od strony ul. Wojska Polskiego do końca mostu jest wąski chodnik. Kończy się on trawnikiem. Pieszy, który by nim szedł do końca, właściwie nie maiłby gdzie dalej pójść. Żeby przejść na drugą stronę i nie łamać przepisów, powinien wrócić do skrzyżowania ul. Wyszyńskiego z Wojska Polskiego. Jakimś logicznym wytłumaczeniem jest to, ze chodnik kończy się trochę za ostatnią posesją. Zapewnia dojście do sklepu.
Bardziej skomplikowaną sytuację mają rowerzyści.
Ci, którzy chcieliby skręcić z Wojska Polskiego w Wyszyńskiego, muszą najpierw jechać po jezdni. Za mostem mogą wjechać na ścieżkę rowerową oznaczoną kolorem czerwonym. Wbija się ona nieco w pobocze drogi, robi lekki łuk i wyprowadza rowerzystę na przejazd przecinający jezdnię ul. Wyszyńskiego. Przejazd prowadzi do poszerzonego odcinka ścieżki rowerowej po drugiej stronie jezdni. Poszerzenie to jest po to, by umożliwić rowerzyście manewr skrętu w prawo lub lewo.
Cały ten przejazd jest możliwy tylko w jedną stronę. W przeciwną prowadzi donikąd. Zresztą przed przejazdem dla rowerów przez jezdnię jest znak zakazu wjazdu.
- Według mojej opinii, cały ten zabieg jest po to, by rowerzysta jadący ul. Wyszyńskiego od strony Wojska Polskiego nie skręcał raptownie w lewo na ścieżkę rowerową po drugiej stronie, a nieco odbił w prawo na wąską ścieżkę po swojej stronie i łagodnie wyjechał na przejazd przez jezdnię - tłumaczy Jerzy Bartoszuk. - Dzięki temu rowerzysta ma możliwość rozejrzenia się, a kierowcy samochodów więcej czasu na reakcję. Taki był zamysł projektanta, a chodzi o bezpieczeństwo.
Dodaje też, że chodnik wzdłuż jezdni ma poszerzyć inwestor, który przy ul. Wyszyńskiego buduje bloki (na terenie dawnej roszarni). Zakłada to plan zagospodarowania otoczenia. Dzięki temu zwężony poprzez poszerzenie ścieżki rowerowej chodnik nie będzie taki wąski.
A wracając do ul. Wyszyńskiego... Czy dało się jakoś prościej to rozegrać?
Pewnie się dało. Wystarczyło po jednej stronie wytyczyć na całej długości ciąg rowerowo-pieszy lub z fragmentem wydzielonej ścieżki rowerowej (być może wyznaczenie ścieżki dawało większe szanse na dotacje).
Jednak właśnie taki zamysł miał projektant.
Czas pokaże, czy rowerzyści, nawet mając już znaki, domyślą się, o co mu chodziło i będą do wyznaczonych ścieżek się stosować. Sam opis tego wydaje się dość skomplikowany. A same ścieżki nie wydają się funkcjonalne, skoro nie łączą się z innymi już istniejącymi, a zmuszają rowerzystów do zjeżdżania na dość wąską jezdnię. Warto też zauważyć, że ul. Wyszyńskiego jest swoistym objazdem dla przejazdu kolejowego i ronda, więc ruch na niej może być spory. Jeśli chodziło o bezpieczeństwo, to chyba jednak nie do końca wyszło...
(azda)
Zdjęcia ścieżek rowerowych i ul. Wyszyńskiego w Bielsku Podlaskim po remoncie (Bielsk.eu)